ብሌንን ያስታወሰኝ “ንቅሳት” ወ “ንክሳት” - ኄኖክ ስጦታው

ካፌ ውስጥ ነኝ፡፡ አንድ ሰው ከፊቴ እጀ ጉርድ ካናቴራ አድርጎ ካፑቺኖውን ይጠጣል፡፡ ቡና ከረባቴን አዝዤ ሰውየው ላይ አፈጠጥኩ፡፡ በእጆቹ ክንዶች ላይ ተነቅሷል፤ ተነቃቅሷል፡፡

በደህና ጊዜ የረሳሁትን “ታቱ”ዬን አስታወሰኝ፡፡

የንቅሳት ጠበብት ፡- “ንቅሳት ዘመን የማይሽረው ውጨ-ተውብሆ ነው” ይላሉ፤ ሊሆን ይችላል፡፡ እናቴ አንገቷ ላይ ተነቅሳለች፤ የአጎቴ ልጅ ደግሞ ድዱ ላይ ጉራማይሌ ተነቅሷል፡፡ እኔ . . . ሃሃሃ . . . ክንዴ ላይ ተነቅሼ ነበር፡፡ ጓደኞቼ ንቅሳቴን ዓይተው “ተነክሰህ ነው ተነቅሰህ?!” እያሉ ሲያላግጡብኝ አስፈግፍጌ አስጠፋሁት፡፡ /አስጠበስኩት ብል ይቀለኛል፡፡/ ጥሎት ያለፈውን ጠባሳ ስመለከት እውነታቸውን እንደሆነ አረጋግጣለሁ፡፡ አሁን ነዋ ከንቅሳትነቱ በላይ ንክሳት እንደሆነ የሚያስታውቀው፡፡

  

ሰውየው….

በእጆቹ ክንዶች ላይ ተነቅሷል፤ ተነቃቅሷል፡፡ በቅጥልጥል የእንግሊዘኛ ፊደል የተጻፈ ነው፡፡ ትርጉሙን ለመረዳት ለማንበብ ሞክሬ አልተሳካልኝም፡፡ እንኳን ተቀጣጥሎ እንዲሁ በ“ARIAL font” ተጽፎም አይነበብልኝም፡፡

 የድሮው ንቅሳት አንገት እና ጥርስ ብሎም ግንባር እና አገጭ ተኮር ነበር፡፡ ዘመንኛው ንቅሳት ጥቂት የማሸጋሸግ ሂደት ይስተዋልበታል፡፡ አንገት ላይ የነበረው፣ ወደ ደረት . . . ድድ ላይ የነበረው ወደጆሮ ግንድ  . . . የተጨመሩት ደግሞ፣   ጀርባ ላይ እና እምብርት ላይ ያሉት ናቸው፡፡ /ዘለቅ ብዬ አላየሁም እንጂ ሌላም፣ ሌላም ቦታ ላይ ተነቅሰው ይሆናል፡፡/

ንቅሳታሙን ሰው ምን እንደተነቀሰና ለምን እንደተነቀሰ ልጠይቀው አሰብኩ፡፡ ግን፣ ምንስ ቢነቀስ እኔ ምን አገባኝ?? አልኩና ተውኩት፡፡  ለምን ጥያቄውን ከእራሴው አልጀምርም፡፡እኔ ለምን ነበር የተነቀስኩት?!

“ብሌን” የተባለች ቆንጆ ወደድኩና ተነቀስኩ፡፡ የተነቀስኩ ሰሞን ከቅጥነቴ የተነሳ “ቆዳ ቅብ” አይት ነበርኩ፡፡ ታቱ የሠራልኝ ሰው ብዙ  አሪፍ አሪፍ ዓይነት አማራጭ ምስሎች ነበሩት፡፡ ግን ምኔ ላይ ይንቀሰኝ?? አልወደድኩትም እንጂ የሚመጥነኝ “ታቱ” አግኝቶልኝ ነበር፡፡ ልክ እንደ እጅ አምባር ሆኖ ክንድ ላይ የሚነቀስ፡፡ ትርጉም አልባ ነገር ከመነቀስ እስከነአካቴው አለመነቀስ ይሻላል፡፡ “ብሌን” ብለህ ነቅሰኘኝ አልኩት፡፡ ነቃሹ “አይሆንም” ብሎ ሞገተኝ፡፡ “ብሌን” ሶስት ፊደላት ነው፡፡ ክንድህ ደግሞ ወደታች እንጂ ወደጎን ቦታ የለውም፡፡ ስለዚህ “የዓይን ምስል” ይሻልሃል፡፡ አለና አሳመነኝ፡፡ ተነቀስኩ፡፡ የንቅሳቴ ቀለም ባግባቡ ሳያጠግግ ከብሌን ጋር ተለያየን፡፡ እንዴት እንደተለያየን አላውቅም፡፡ ስጠረጥር ግን “ለምን የአባቴን ስም አብረህ አልተነቀስክም??” በሚል አኩርፋኝ ሊሆን እንደሚችል እጠረጥራለሁ፡፡

እና አሁን በካፌ ውስጥ ካፑቺኖ የሚጠጣውን ሰው ሰውነት እና ቅጥልጥል የበዛበት ንቅሳት ሳስብ አንድ ነገር ተገለፀልኝ፡፡ ይህን ጊዜ እኮ “ብሌን ኃይለ ማርያም” ብሎ ይሆናል የተነቀሰው!

አንተ ሰውዬ፤ ልብ በል!!   “ንቅሳት ዘመን የማይሽረው መዋቢያ ቢሆንም ለተነቃሹ ግን ልዩ ምልክት ነው፡፡”

“የፒያሳ አመልህን ይዘህ ቦሌ አትሂድ” - ኄኖክ ስጦታው

ወደ ቦሌ አካባቢ ሄደህ ፣ መዝናናት ካማረህ እባክህን ከማጨብጨብ ተቆጠብ፡፡

ከእለታት በአንድ የተረገመች ቀን እንዲህ ሆንኩላችሁ፡፡ ደምበል አካባቢ ካለው “ላ ፓራዚያን ካፌ” እግር ጥሎኝ ገባሁ፡፡ ከውስጥ መግባት ፈርቼ ወይም ሸሽቼ ከበረንዳው በስተቀኝ ወዳለችው የመናፈሻ ሳምፕል ወደመሰለችኝ “መናፈሻ” ገብቼ ተቀመጥኩ፡፡ ለደቂቃዎች ዞር ብሎ የሚያየኝ አስተናጋጅ አጣሁና በጭብጨባ ለመጥራት እጄን ማፋተግ ጀመርኩ፡፡ ያው …. ፒያሳ የለመደብኝ አመሌ አገረሸ፡፡

/ፒያሳ እኮ ካላጨበጨብክ የሚታዘዝህ አስተናጋጅ ጥቂት ነው፡፡ ኧረ አንዳንዴማ፣ አስተናጋጅ ለመጥራት ልታፏጭ ሁሉ ትችላለህ፡፡ የምመክርህ ነገር ቢኖር የፒያሳ አመልህን ይዘህ ቦሌ አትሂድ ፡፡/

ይህ አመሌ አገሸና ማጨብጨብ ጀመርኩ፡፡ አጨበጨብኩ፡፡ ዝም!

ደጋግሜ አጨበጨብኩ፡፡ ጭጭ!

የጭብጨባዬ ድምጽ “ላውድ” ላይ አድርጌ ቀወጥኩት፡፡ አሁን ዘዴዬ ሠራ መሰል አንዲት አስተናጋጅ መጣችና ቁልቁል በመመልከት “ምን ይጠበስ?!?” በሚል አስተያየት ታየኝ ጀመር፡፡

“ምንድን ነው?! ሳጨበጭብ አትሰሙም እንዴ!??!” አልኩ ቁጣ ባጠቃው ድምፀት፡፡

“ይኸው ልጨፍር መጣሁ እኮ!!” አለች እጆቿን ወገቧ ላይ አድርጋ፣ ትከሻዋንም “እስከስ” እያደረገች፡፡

ኧረ፣ መውረግረግ!!!

ምነው እጄን በቆረጠው! ምነው አቅሜን አውቄ እዛው ፒያሳ ባጨበጭብ!! ሃሃሃ /ባላጨበጭብስ/

የጋሽ ሙኼ የአኗኗር ዘይቤ እና ብር ብር የሚሸቱ አባባሎች - ኄኖክ ስጦታው

ጋሽ ሙኼ “ወጪ ቆጣቢ ናቸው” ፡፡ ቁርስ ቤታቸው በልተው ይወጣሉ፡፡ ምሳቸውን ደግሞ አንዱ ምግብ ቤት/ረከስ ያለ ዋጋ ካለበት/ ይመገባሉ፡፡ ሁሌም ታዲያ አንድ አይነት ምግብ ነው የሚያዙት፡፡ ፍርፍር!!

ጥብስ ፍርፍርም ሆነ ቋንጣ ፍርፍር አይወዱም፡፡ /አይመቻቸውም ማለት የሚቀል ይመስለኛል፡፡/ የፆም ፍርፍር ብቻ!

/ከጨጓራ ህመም ማስታገሻ መድሃኒት አቅም እንኳን ርከሹን ነው የሚገዙት፡፡ በተለይ እንደ ጉንፋን ከረሜላ የምትመጠጠዋ ኪኒና እንደ “ገንዘብ” ነው የሚወዷት፡፡/

ጋሽ ሙኼ ብራም ናቸው፡፡ ብራቸው አንዴ ወደ ኪሳቸው ከገባ በድጋሚ ከኪሳቸው የሚወጣው ባንክ ቤት ውስጥ ብቻ ይመስለኛል፡፡ ለሥራ ጉዳይ ቢሯቸው በጠዋት ሄጄ ካጣኋቸው ፣ በቃ ባንክ ቤት ሄደዋል ማለት ነው፡፡ ማውጣትማ ሞታቸው ነው፡፡ ባንክ ቤት ገንዘብ ካላስገቡ ቀኑ ይጨልምባቸዋል፡፡ ሰው ያስጠላቸዋል፡፡ እንዲያ የሚያፈቅሩትን ፍርፍር ገበታ ላይ ማየት ያስጠላቸዋል፡፡

ባገኙኝ ቁጥር አንድ ጥያቄ አላቸው፡-

“ምን ይዘህልኝ መጣህ??” ይሉኛል፡፡

ይህ ጥያቄያቸው ወደአማርኛ ሲተረጎም “ብር ይዘህ መጥተሃል ወይ?” ማለት ነው፡፡ ያው፣ ቀብድም ይሁን ቀሪ ክፍያ መያዝ አለብኝ፡፡ የሚከፈል ነገር ከሌለ ደግሞ ወደፊት ከማሠራው ሥራ ላይ የሚታሰብ ብር ቆጥሬ መስጠት አለብኝ፡፡ ምንም ከሌለኝ ግን ቁጣቸውን የመቋቋም አቅም ሊኖረኝ የግድ ነው፡፡

“ባዶ እጅህን አትምጣ አላልኩህም?!!?” ይላሉ ሠራተኞች እየሰሙ፡፡

“ለሰላምታም ቢሆን መምጣት አልችልም?!?”

“በደረቁ ሰላም ብትለኝ ምንም አይጠቅመኝም፡፡”

“ሁለተኛ አልመጣብዎትም” ብዬ ልወጣ ፊቴን ሳዞር እንደልጅ አባብለው ወደ ካፌ ይወስዱኝና ይመክሩኛል፡፡ /ሃሃሃ… “ይመክሩኛል” የሚለው ቃል አባታዊነትን እንዲወክል ሆን ተብሎ የገባ ቃል እንደሆነ ታሳቢ ተደርጎ ይነበብልኝ፡፡/

“ይህችን ምክር ስማ” ይሉና ይጀምራሉ፡፡

“በእርጅና ዘመን እንዲሆንህ ተስፋ
ገንዘብ ኪስህ ካለ፣ ኪሶችህን ስፋ”

ገንዘብ ላይ ቢስቆነቆኑም በሌላ ነገር ደግ ናቸው፡፡ “ስነቃል” ሲያጽፉኝ መሰሰት የሚባል ነገር አያውቁም፡፡ ለዚህም ነው መሰል ብር ባይኖረኝም እንኳን “ምን ይዘህልኝ መጣህ??” እንደምባል እያወቅኩ እሳቸው ዘንድ እማልጠፋው፡፡

“ሃብታም ማለት . . .” ይሉኛል “ሃብታም ማለት ፣ ብዙ ገቢ ያለው ሳይሆን ካገኘው ላይ ብዙ የሚቆጥብ ነው፡፡”

“እንደ እርሶ ማለት ነው” እላለሁ በሆዴ፡፡

“ሀብታም መሆን ከፈለግክ እጅህን ቶሎቶሎ ኪስህ አትክተት” ይሉኛል፡፡

“እንደ እርሶ ማለት ነው” እላለሁ - በሆዴ፡፡

በሚያሳዝን ሁኔታ የብዙ ሰው ምክር ሰምቼ ተሳክቶልኛል፡፡ የጋሽ ሙኼ ምክሮችን ለመተግበር ግን ሳልችል ቀርቻለሁ፡፡ እንኳን ብር ኖሮኝ ባይኖረኝም እንኳን፣ እጄ ልምድ ሆኖበት ኪሴን ያፈቅረዋል፡፡

ግልባጭ ፡- አሽ-ሙጥ በ Henok Sitotaw

ውዝግብግብ -- በ ኄኖክ ስጦታው

የውዝግብግብ ምናቦች ንሸጣዬ ሲበረታ እየቀነጨብኩ የማስነብባችሁ ነው፡፡ ሌላኛውን ምልከታ በሌላ ጊዜ …..

………. የተቀነጨበ…….

የጥቁርና ነጭ ቤቶች “በምርጧ” መንደሬ ትከሻ ለትከሻ ተደጋግፈው ያንተን መምጣት ይጠባበቃሉ፡፡ በዚህች መንደሬ ሲመሽ ብቻ የሚታዩህ አነዚህ መጠጥ ቤቶች የግድግዳቸው ቀለም ጥቁርና ነጭ መሆኑ ለምን እንደሆነ ሁሌ ያሳስበኛል፡፡

ሴተኛ አዳሪዎች የገንዘብ ዕድገት ሲያገኙ የሚከፍቷቸው እነዚህ ቤቶች በድራፍት ራሱን ባሟሟቀ ጠጪ ከምሽቱ አራት ሰዓት በኋላ የሚደምቁ ናቸው፡፡ ቀባሪዬ አነዚህ ቤቶች የሚሰየሙት በሴተኛ አዳሪዋ ስም ነው፡፡ “አበዛሽ ፐብ” “ሣራ ፐብ”… የስም አይነት ታነባለህ፡፡ ሴቶችም ላያዊ ውበታቸው ወንዶችን የሚያማልል ዓይነት ቢጤ ነው፡፡

በእንደዚህ አይነት ቤቶች ለመዝናናት ኪስህን መተማመን ይኖርብሃል፡፡ ሴቶችም የዋዛ እንዳልሆኑ እንተን መስዬ እኖር በነበረ ጊዜ አውቀዋለሁ፡፡ ግራ እንደገባኝ የሚኖረው ግን እኝህ ቤቶች የተቀቡት ቀለም ነው፡፡ አንዳንዴ በውስጤ ጥቁርና ነጭ መሆኑ በደስታና ሀዘን ልፈታው እሞክራለሁ፡፡ መቼስ ሴቶቹ ሀሳቤን ቢሰሙ በእብደቴ እንደሚደሰቱ አምናለሁ፡፡

እርግጥ ነው ጊዜያዊ ደስታ የማያልፍ መከራን ሊያስከትል ይችላል፡፡ ይህን ስልህ በሽታ ሸምተህ ትወጣለህ እያልኩህ ልደሰኩርልህ አይደለም፡፡ የዚህች መንደር ሴት አዳሪዎች ኤድስ ምን እንደሆነ ካንተ የበለጠ ያውቃሉ፡፡ ኮንዶም የህይወት ከለላቸው አድርገው ይኖራሉ፡፡ ዛሬ ለእነሱ በኮንዶም ስለ መጠቀም ልታስተምራቸው አትችልም፡፡ ላንተ ግን ያስተምሩሃል፡፡

የሴት አዳሪዎች ትልቁ ችሎታ አንተንም ሆነ ሌላውን እኩል የማስተናገድ ብቃትን መያዛቸው ነው፡፡ ገንዘብ ይኑርህ እንጂ ሁሉም ነገር ያንተ ነው፡፡ ፈገግታቸውን አይሰስቱብህም፡፡ ክፈልበት እንጂ ቢራም ሆነ ውስኪ ቀምሰው ይባርኩልሃል፡፡ የሴት አዳሪ ክብርን በግልፅ ታይበታለህ፡፡ አዎ! እራሳቸውን የሚያከብሩ እንጅ ራሳቸውን አፍቃሪ መሆናቸውን ለማወቅ ጊዜ አይፈጅብህም፡፡ ሥጋቸውን ሸጠው ያተርፉብሃል፡፡ አልኮል ሸጠው ያተርፉብሃል:: ቤተኛ ከሆንክ ደግሞ አንተኑ ከነነፍስህ ሸጠው ያተርፉብሃል፡፡ ለእነሱ ቢዝነስ “ሽርሙጥና” ነው፡፡ ውበት ኃላፊ መሆኑን ካንተ በላይ ያውቁታል፡፡ ስለዚህም በጊዜ ቋሚ ንብረት ያላቸው ሴት አዳሪዎች ሆነዋል፡፡

“ፍትሃዊ የሥጋ ክፍፍል” - ኄኖክ ስጦታው

“እኩል መስተንግዶ ለሁሉም ሰው- በሁሉም ቦታ!!”

ይህ ጽሑፍ የልኳንዳ ማስታወቂያ ሊመስል ይችላል፡፡ ((ልኳንዳ ቤት ሥጋ መብላት ለከፋ ለችግር ይዳርጋል፡፡ ምክናያቱ ግልፅ ነው፡፡ አቅም ያናጋልና፡፡)) እውነታው ይህ ነው፡፡ ለእኔ፡፡

አንዳንዴ ግን ሥጋ እሳፈጣለሁ፡፡ “የመጣው ይምጣ፤ ከልኩ አያልፍም፤ ሺህ ዓመት አይኖር፤ የበላና የተማረ ወድቆ አይወድቅም፤ ሆድን በጎመን ቢደልሉት ጉልበት ዳገት ላይ ይለግማል….” ቅብርጥሶ ቀብርጥስጥሶ ሃሳቦች ከአቅም በላይ ሆነው ሲሰለጥኑብኝና አምሮቴ ሲገንን ልኳንዳ ቤት አገባለሁ ….. ዛሬ አንዱ ቤት እንደገባሁት ማለት ነው፡፡

የቅንጦት ምግባችን “ሥጋ” ነው፡፡ አትክልትማ ዘመናችንን ሙሉ ስናላግጥበት ኖረናል፡፡

በልጅነት ዘመኔ ዓውድ ዓመት እንዲመጣ የሚያስመኙኝ ሁለት ነገሮች ነበሩ፡፡ አንደኛው ትምህርት ቤት ይዘጋል፡፡ /በዓል... ቅዳሜና እሁድ እንዳይውል እጸልይ ነበር/ ሁለተኛው ደግሞ ቀይ ወጥ እንደጉድ ይበላለታል፡፡ /አቤት እንዴት ያለ ትዝታ ነው!? /

ከሁሉም የማልረሳው ትዝታ፣ ለመሥራት ረጅምና አሰልቺ ጊዜ የሚወስደው ዶሮ ወጥ እስኪደርስ አላስችል ብሎኝ ከቁሌት ካልሰጣችሁኝ ብዬ ኩሽና ውስጥ የምረብሸው ነገር ነው፡፡

ያኔ ታዲያ ቤታችን የሚሠራው ቀይ ወጥ የራሱ የሆነ ቅደም ተከተል ነበረው፡-

የመጀመሪያዎቹ ሁለት እና ሶስት ቀናት ----- ቅባት እና አንኳር ሥጋ የበዛነት

ቀጥሎ፣ ------ በድንች ወጥ ውስጥ ጥቂት ሥጋ ጣል ጣል ያለበት

በመጨረሻ ------- ሽሮ ወጥ ውስጥ በስህተት የገቡ ሥጋዎች /ቦዘና/

የመጨረሻው መጨረሻ ----- ልሙጥ ሽሮ ነው፡፡

አንዳንዴ ጊዜ፣ ቤታችን ከገጠር ዘመድ ይመጣል፡፡ ያኔ ታዲያ መደዳውን ከምንበላው ሽሮ ጣልቃ ሥጋ ወጥ ይገባና የሽሮን ታሪካዊ ሚና ይሽረዋል፡፡

/ገጠር ያሉ ዘመዶች ሲመጡ በእነሱ አጠራር “ዳቦ ቆሎ” ከእጃቸው አይለይም፡፡ “የተቆላ ዳቦ” ቢባል የሚሻል መጠሪያው እንደሚሆን አስባለሁ፡፡ እውነት ለመናገር ለብዙ ዓመታት “ዳቦ ቆሎ” ማለት ከዳቦ ትንሽ አነስ ያለ፣ ከሽንብራ ቆሎ በመቶ እጥፍ የተለቀ ይመስለኝ ነበር፡፡/

የልጅነት ትዝታዬን እዚህ ጋር ልግታውና ዛሬ ያጋጠመኝን ልኳንዳ ቤት ትንሽ ላሞጋግስ፡፡

በቲፕ ሰበብ ሙስናው ይበልጥ ደርቷል፡፡ በተለይ በስጋ ቤቶች፡፡ እኔና ጓደኞቼ አንድ ኪሎ ስጋ ለመመገብ አንድ ኩንታል ስጋት ተሸክመን የገባንበት ቤት እስከዛሬ ካየኋቸው ቤቶች በብዙ መንገድ ይለያል፡፡

የሥጋ ቆራጮቹ ጋወን ንጣት፣ ቁጥር እየጠሩ የሚጯጯሁ አስተናጋጆች አለመኖር፣ ደህናውን ሥጋ እንዲቆርጥላቸው የሚሹ ደንበኞች ሥጋ ቆራጩን ለመደለል /ጉርሻ ቢጤ ብር እንዳይሸጉጡ/ መከልከላቸው ……. ዋናዎቹ ናቸው፡፡ በስንት ድርድር ገንዘብ አጋጭተን የገባንባቸው ሥጋ ቤቶች ውስጥ የሚሠሩ አሻጥሮች እዚህ የሉም፡፡ ወይም አላጋጠመንም፡፡

እውነቴን ነው፣

ብዙ ቦታ ላይ የሚያጋጥመን ““ኢ-ፍትሃዊ የሥጋ ክፍፍል”” እዚህ ቤት ተሽሮ ማየቴ የነጋዴዎቻችንን ብስለት መጨመር ገምግሜበታለሁ፡፡

ልኳንዳ ቤቱ እንዲህ የሚል ማሳሰቢያ ጽፎ ሳይ ደስ አለኝ፡፡

“ለምንሰጠው መልካም መስተንግዶ ሲባል

ለቆራጮች ጉርሻ መስጠት አይፈቀድም!!”

ጽሑፌን ለመደምደም ይህን አልኩ፡፡

“እኩል መስተንግዶ ለሁሉም ሰው- በሁሉም ቦታ!!”

ከሰባራ ባቡር እስከ ዮሐንስ ሰፈር (የቮልስ መኪና ትዝታዬን የቀሰቀሰው የዘንድሮው የመንግስት ባጀት መዝጊያ)

በ-ኄኖክ ስጦታው

/ቮልስ ዋገን ገዝተህ “ፒምፕ” ለማድረግ ቁም ስቅልህን የምታየው ወዳጄ፣ ይሄ ነገር አንተንም ይመለከታል እና አድምጠኝማ፡፡/ አውነቴን ነው፤ ቮልስ ለማደስ የሚወጣ ገንዘብ መኪናው ዋጋ ላይ ከአንድ መቶ ብር በላይ እንደማይጨምር ከራሴ ተሞክሮ ብትማር ነው የሚያዋጣህ/

ሁሌም የማስታውሰው ተረብ አለ፡፡ ቮልስ መኪና እንደገዛሁ “ልወዝወዘው በእግሬ” የሆነ ወዳጄ ክፉኛ ሞራሌን ያደቀቀበት ተረብ፡፡ መቼስ ላይችል አይሰጥም ነውና ቻልኩት፡፡ እንደማያልፍ የለ አለፈ፡፡ መኪናዋን የገዛኋት ሰሞን መልኳ ጠይም ነበር፡፡ ጠይምነቷ የቅብ ሳሆን የዝገት መሆኑን ልብ በሉ፡፡ ይህ ወዳጄ መኪናዋን እንዳያት ሆዱን ይዞ ስቆ ሲያበቃ፡-

“እንዴ !!! ይህችን መኪናን ያመረተው ፋብሪካ እኮ አሁን ዲዲቲ ማምረቻ እንደሆነ ታውቃለህ??! ” አለኝና ድጋሚ ሳቀ፡፡ ጥርሱን ባረግፈው ደስ ይለኝ ነበር፡፡ ጥርሱን እንዲያረግፈው ረግሜው ማለፍ መምረጤ ግን ጠቅሞኛል፡፡ ቮልሷን መኪና ለማድረግ(ይቅርታ፣ መኪና ለማስመሰል) ያወጣሁት ወጪ ላይ የጥርስ ዋጋ ቢታከልት “እርም መኪና” የሚያስብል ነበረ፡፡

“የአገልግሎት ዘመኗን ድሮ ገና ከጨረሰች ቮልስ ጋር ለምን ትዳረቃለህ??” ያለኝ ባለሃብትም ነበር፡፡
/መኪና እና ስቴኪኒ በማይጣልበት አገር ውስጥ ነን፡፡ ለማን ብለን ነው የምንጥለው/

የሰባራ ባቡር አካባቢን የማውቀው በዚህች መኪና ዘመን ነው፡፡ ዲኮር አድራጊዎቹም የሆነ የሆነ ቦታ ሲያገኙኝ “እንዴት ናት ቮልስህ??” ብለው ከሚጠይቁኝ ጥያቄ ተነስቼ መቼም ቢሆን እንደማይረሱኝ ድምዳሜ ላይ ደርሻለሁ፡፡ ካለማጋነን፣ አዲስ መኪና ለማስዋብ ከሚለጠፍ ስቲከር ተቆርጦ የሚጣለውን አንስቼ የኔዋ መኪና ላይ በመለጠፍ ለማስዋብ ያደረኩት ጥረት ከመኪናዬ በላይ እኔን እዲያስታውሱ ያስገድዳቸዋልና፡፡

ሰሞኑን የባጀት መዝጊያ ወቅት ነው፡፡ እግር ጥሎኝ በሰባራ ባቡር አካባቢ ሳልፍ ቮልሴ ትዝ አለችኝ፡፡ እንዳስታውሳት ምክንያቱ ደግሞ የመንግስት ተሸከርካሪዎች ዲኮር በማስደረግ ተጠምደው አይቼ ነው፡፡ አብዛኛዎቹ መኪኖች አዲስ ናቸው፡፡ ምን እያደረጉ ነው??

ስቲከር ያስለጥፋሉ!

መጋጫ ያስገጥማሉ!

በመብራት እና ፈረፋንጎ ላይ የሚገጠሙ “ክሮሞችን” ያስለጥፋሉ!

የወንበር ልብስ ያለብሳሉ . . . .

ይህ ሁሉ መኳኳል ለምን አስፈለገ?? ለነዚህ መኪናዎቹ በውበት ላይ ውበት መጨመር ለዕድገታችን “መሳለጥ” ፋዳው ምንድነው??? ሚጢጢዬ ስቲከር ለማስለጠፍ የሚወጣ ገንዘብ /“ፈርቅ”ን ጨምሮ/ ዘርፈ ብዙ ሽንቁር ላላት አገራችን ስንት ቀዳዳ ይደፍናል?? /ያውም በያንዳንዱ ግዢ ላይ አየር የሚይዙ ፐርቸዘሮች በበዙባትአገር/

መኪናዎቹ'ኮ አዲስ ናቸው፡፡ ምንም ባይደረግባቸውም ያምራሉ፡፡ መሽቀርቀራቸውን ለምን ፈለጉ??? ወይስ ባጀቱ ቢመለስ ተመልሶ የማይመጣ መስሏቸው??

ውድ የጦማሬ አንባቢያንን እና ቋሚ ተከታታዮች

ውድ የጦማሬ አንባቢያንን እና ቋሚ ተከታታዮች፤  አዲሱ የፌስ ቡክ ገፄን ታውቁት ዘንድ ጋበዝኳችሁ፡፡ like በማድረግ በቋሚነት ይከታተሉ፡፡

https://www.facebook.com/pages/አሽ-ሙጥ-በ-Henok-Sitotaw/140450602817766

          ሄኖክ ስጦታው 

ግማሽ ህልም

*

*

እኔና ጓደኛዬ አብረን ያለንበትን መኪና በተደጋጋሚ ትራፊክ ፖሊስ ያስቆምና ይቀጣዋል፡፡ ጎን ለጎን በፈረስ እየጋለብንም ከሆነ ከየት መጣ ሳይባል ትራፊክ ይይዘንና “ሕገወጥ ግልቢያ አድርጋችኋል! መንጃ ፍቃድ!!”ይለናል፡፡

ጓደኛዬ ከኔ የበለጠ በመማረሩ የትራፊክ ሞተርሳይክል ከአሮጌ ተራ በርካሽ ገዝቶ አሸክሞ መጣ፡፡ /ይኼኛው ሞተር ሳይክል “የኢትዮ- ቻይና ወዳጅነት መንገድ” ከመሰራቱ በፊት በእርዳታ ያገኘነው አይነት ስለሆነ ለመንዳት ብዙም አልተቸገርኩም፡፡ /

በመጀመሪያ እሱን ከኋላዬ አስቀመጥኩና አቀማመጡን እንደቻለበት እና እንዳልቻለበት በሚገባ አጤንኩ፡፡ ለከረፉ አይሰጥም፡፡ መቼስ ፖፖ ላይ የተቀመጠ ብላቴና ቢያስመስለውም፡፡

ጉዞ ወደ “አቢዮት” አደባባይ ! ሞተሯ በጣም ፈጣን ናት፡፡ ከመቼው እንደደረስን አላስታውሰውም፡፡ አብዮት አደባባይ ላይ ቀይ መብራት ይዞን እንደቆምን አንድ ጥቁር እና ግዙፍ ትራፊክ ከሩቁ በክፉ አይን እየተመለከተን እንደሆነ አስተዋልኩ፡፡

የሞተሯን አቅጣጫ ወደ ኢሚግሬሽን አዞርኩና የመብራቱን መልቀቅ ተከትዬ ተንቀሳቀስኩ፡፡ የሞተሩ ጉልበት ከመንተፋተፉ ባሻገር ካንዴላውን ዘይት ሳያገኘው እንደማይቀር ጠረጠርኩ፡፡

“አሁን ስለካንዴላ የማሰቢያ ጊዜ ላይ አይደለንም፡፡ አንደምንም ብለህ ከኋላ ካለው ትራፊክ ወታደር እራሳችንን እናድን፡፡” አለኝ ጓደኛዬ፡፡ አልሰማሁትም፡፡ ብሰማውም ለውጥ አልነበረውም፡፡ እንደዛ በብርሃን ፍጥነት ከአዲሱ “ቅድመ ዓያት” መንደር እዚህ ያደረሰን ሞተር እየተንተፋተፈ እኛ ወደፈለግንበት ሳይሆን ወዳልፈለግንበት ማምራት ጀመረ፡፡ የነዳጅ መስጫውን ብረግጠው ፣ ከባድ ማርሽ ባስገባ ምንም ለውጥ አላመጣም፡፡

እናም እንደፈራነው ሆነ፡፡ ትራፊክ ፖሊሱ ጋር ስንደርስ ፍሬኑን ሳልይዘው ሞተሩ በራሱ ጊዜ ቆመ፡-

“በቃ! ተበላን!!” አለኝ ጓደኛዬ ወደጆሮዬ ውስጥ ገብቶ፡፡ እንዳለውም አልቀረ፡፡ ትራፊኩ፡-

“መንጃ ፍቃድ!!” አለ ወታደራዊ ሰላምታውን አቅርቦ ሲያበቃ፡፡

“ምን አጠፋሁ ጌታዬ? ” አልኩት እየተርበተበትኩ፡፡

“ሃሳብ በመቀየር ፣ አቅጣጫ በመቀየር . . . ደንብ ተላልፈሃል፡፡”

ዋሌቴን አውጥቼ መንጃ ፍቃዴን ስበረብር አጣሁት፡፡ የዕቁብ ደብተር ብቻ ነው እንዴ የያዝኩት?? ይሄን እቁብ ደግሞ መቼ ነው የጀመርኩት??

ብቻ፣ ውስጡ ሃምሳ ብር አስገብቼ ለትራፊኩ አቀበልኩት፡፡ ምንም አላለም፡፡ የብሩን ፎርጂድ አለመሆን አጥንቶ ሲያበቃ ደብተሩን ብቻ መለሰልኝ፡፡

“ይኼ ሞተር በተደጋጋሚ ጥፋቶች ይታወቃል፤ ታርገው ለሌሎች ትራፊኮች የተበተነ ሲሆን ካስቆሟችሁ ይህን ጽሑፍ አሳዩዋቸው፡፡” ብሎ በብጣሽ ወረቀት ላይ የሆነ ነገር ጽፎ ሰጠኝ፡፡ አንድ ቃል ብቻ ነው የተነበበልኝ፡-

“የተቀጣ!”

አሽ-ሙጥ በ Henok Sitotaw